Oryginalny artykuł naukowy
International Journal of Belarusian Glottodidactics

Беларускі і літоўскі элементы творчасці і ідэнтычнасці Станіслава Манюшкі і яго бацькі Чэслава

2019, Numer 3

Viktar Korbut

0000-0001-6848-1160

Badacz niezależny

Uniwersytet Warszawski (Warszawa, Polska)

Data publikacji

17.02.2020

Model publikowania

otwarty dostęp

Rodzaj licencji

CC BY-NC-ND 3.0 PL

Dziedzina

Dziedzina nauk humanistycznych

Dyscyplina

językoznawstwo, literaturoznawstwo

Język publikacji

białoruski

Pliki do pobrania

PDF 896 KB

Artykuł

Liczba wyświetleń:37

Liczba pobrań:16

Cytowania Crossref:0

Wynik Altmetric:0

Abstrakt

Станіслаў Манюшка лічыцца бацькам польскай нацыянальнай оперы. Ён жыў і тварыў у Мінску (з перапынкамі з 1830 г.) і Вільні (з перапынкамі ў 1840-1858 гг.). Памёр 4 чэрвеня 1872 г. у Варшаве, дзе прaвёў апошнія гады жыцця – з канца 1858 г. Польскабеларуска-літоўскі моўна-культурны сімбіёз на землях былога Вялікага Княства Літоўскага адбіўся на фарміраванні асобы Манюшкі, яго творчасці. Упершыню публікуецца аўтограф Манюшку беларуска-польскага пісьменніка Вінцэнта Дуніна–Марцінкевіча, з якім ён супрацоўнічаў. На фарміраванне асобы кампазітара паўплываў таксама яго бацька Чэслаў Манюшка. Упершыню публікуюцца зробленыя ім запісы беларускіх песняў.

Słowa kluczowe:

Станiслаў Манюшка,Чэслаў Манюшка,беларуская мова,беларуская літаратура,Беларусь,Польшча

Bibliografia

Денисов В., 1985, Площадь Свободы в Минске, Минск.

Дзянісаў У., 1985, Гісторыя аднаго будынка, «Помнікі гісторыі і культуры Беларусі», № 5, с. 30-31.

Дзянісаў У., 1985, З гісторыі тэатральных будынкаў ХІХ ст. у Мінску, «Тэатральны Мінск», № 3, с. 38-44.

Дунін-Марцінкевіч В., 2007, Збор твораў. У 2 т. Т. 1. Драматычныя творы, вершаваныя аповесці і апавяданні, укл. Я. Янушкевіч, Мінск.

Дунін-Марцінкевіч В., 2008, Збор твораў. У 2 т. Т. 2. Вершаваныя аповесці і апавяданні. Вершы. Публіцыстыка. Лісты і пасланні. Пераклады, укл. Я. Янушкевіч, Мінск.

Карповіч Т., 2007, Культурнае жыццё Мінска І паловы ХІХ стагоддзя, Мінск.

Корбут В., 2013, Минск. Лучший вид на этот город, Минск.

Almanach Moniuszkowski. 1872–1952, 1952, oprac. W. Rudziński, J. Prosnak, Warszawa.

Białoruś, Litwa, Polska czasów Stanisława Moniuszki w rysunkach jego ojca Czesława Moniuszki, 2019, koncepcja albumu i komentarze V. Korbut, Warszawa.

Czeczot J., 1837, Piosnki wieśniacze znad Niemna, Wilno.

Dunin-Marcinkiewicz W., 1846, Sielanka. Opera we dwóch aktach, Wilno.

Milda [online], https://lt.wikipedia.org/wiki/Milda#cite_ref-4, [dostęp: 02.05.2019].

Narkowicz L., 2014, Stanisław Moniuszko w Wilnie, Wilno.

Olechnowicz M., 1986, Polscy badacze folkloru i języka białoruskiego w XIX w., Łódź.

Opieński H., 1924, Stanisław Moniuszko. Życie i dzieła, Lwów – Poznań.

Rudziński W., 1955, Stanisław Moniuszko. Studia i materiały. Cz. 1. Stanisław Moniuszko w Wilnie, Warszawa.

Staliūnas D., 2009, Rusinimas: Lietuva ir Baltarusija po 1863 metų, Vilnius.

Stanisław Moniuszko. Listy zebrane, 1969, przygotował W. Rudziński przy współpracy M. Stokowskiej, Warszawa.

„Tygodnik Petersburski”, 1842, nr 72.

Walicki A., 1973, Stanisław Moniuszko, Warszawa.

Wieczornice i obłąkany. Poezye Wincentego Dunin-Marcinkiewicza, 1855, Mińsk.

Podobne publikacje